Vlammetje

 

Trots zit hij daar. In de vensterbank. Op zijn troon, zijn kussen. Zijn koninkrijk is het appartement. Zijn vacht is zo rood als de vlammen in de haard. Wat is hij trots op zijn mooie haren. Die rode haren staan symbool voor zijn onverschrokkenheid en moed.

 

Een paar uur eerder. Hij voelt zich weer even jong en lenig en klom over het balkon. Met een vrije val plofte hij dan in de zandbak van de onderburen. Dat was wel even pijnlijk, die val. Maar dat kon hem niet deren. Hij was vrij. Hij kon overal naartoe waar hij wilde.

 

Vanuit het raamkozijn droomde hij vaak over de tuin met daarin de struiken en bomen. Hoe vaak zag hij niet iets wegschieten? Van bovenaf kon hij nooit goed zien wat het precies was. Maar nu zou hij daar achter komen. Hij kon niet wachten….

 

Achter hem ritselt een blad. Ssst. Wat is dat? Als hij verschrikt omkijkt ziet hij niets. Langzaam sluipt hij naar de plek waar het geluid vandaan kwam… Rook hij daar een luchtje? Wat zou dat voor een dier zijn? Het rook niet zo lekker. Een schaduw op de muur. Help, het lijkt wel een monster. Een monster dat hem kon opeten….

 

Wegwezen hier. Het is hier niet pluis. Rennen…rennen, rennen. Onder de takken door, dwars door het bloembed. Dan zakken zijn poten door het groen in water. Bah! Dat is een vijver. Hij gaat kopje onder. Getver! Dit is niet leuk! Met vereende kracht springt hij gauw op de kant. Zijn mooie rode haren zitten onder het kroos. Maar dat kan hem niet deren, want er zit een monster bij de muur en hij moet weg.

 

Tijdens zijn vlucht ziet hij Bastiaan, de zwarte kater die schuin onder hem woont. “Hé Vlammetje, wat doe jij nou? Waarom heb jij zo’n haast? Heb jij een spook gezien of zo?” lacht Bastiaan naar hem. Terwijl hij een aanloop neemt om tegen de schutting op te springen, roept hij naar Bastiaan: “Ja, een heel groot zwart monster bij de muur, rennen! Voor het te laat is”

 

Een sprong…20 nagels in de schutting, nog een stukje klimmen. Een tuimeling aan de andere kant. Poeh! Veilig! Even uithijgen. Wat een avontuur was dat.

 

“Vlammetje, ben jij dat?”, hoort hij ineens een bekende stem zeggen: “Ventje, wat heb je gedaan? En wat zie je eruit, je bent helemaal nat en groen. Kom, ik zal je schoonmaken en borstelen’.

 

Zijn vrouwtje.. Met luide stem laat hij weten wat hij allemaal beleefd heeft, welke nare demonen hij tegengekomen is en hoe hij daaraan ontsnapt is.

 

Sussend maakt ze hem schoon en droog en borstelt zijn mooie vacht.

 

Daar zit hij nu, op zijn kussen, in de vensterbank. Ziet hij daar nu iets bewegen onder de struiken? Zal hij? Neuh, nu maar even niet.

Vlammetje

€ 150,00Prijs
  • Specificaties

    Hoogte: cm

    Breedte:  cm

    Diepte: cm

    Gewicht:  gram

  • Versturen

    De Treasure Box  kan, door de kwetsbare staart, niet worden verstuurd

  • Materialen

    Aardewerk (1060°C) gedecoreerd met sinterengobes englazuur.